ملیت :  ایرانی   -  قرن : 13 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(1288 -1225 ق)، عالم دینى، متكلم، محدث و شاعر. از علماى فرقه‏ى شیخیه بود. در كرمان به دنیا آمد. پس از فراگیرى مقدمات به كربلا رفت و در محضر سید كاظم رشتى، رئیس فرقه‏ى شیخیه، تلمذ نمود و از وى به دریافت اجازه نایل شد. به دستور سید كاظم رشتى در كرمان به تبلیغ آن فرقه پرداخت و پس از درگذشت سید جانشین او گردید. وى یكى از بزرگترین مخالفان فرقه‏ى بابیه در ایران بود. زمانى كه عازم مكه بود درگذشت و پیكرش به عتبات انتقال یافت. از آثارش: «فصل الخطاب فى الاخبار»، در حدیث؛ «علم الیقین»، در رد فرقه‏ى بابیه؛ «ارشاد العوام»، در عقائد؛ «ازهاق الباطل»؛ «اسرار الحج»؛ رساله‏ى «ایقاظ الغافل»؛ «الجامع لاحكام الشرایع»؛ تفسیر «سوره‏ى حجرات»؛ «حقایق الطب» و جلد دوم آن «دقایق العلاج»، در طب؛ «رجوم الشیاطین»، در رد بابیه؛ «طریق النجاة»؛ «دیوان» شعر عربى، در مراثى؛ «مثنوى».